Thursday, October 23, 2008

စင္ကာပူသို႕လာေရာက္ႀကသည့္ဧည္သည္ေတာ္မ်ား

Globalization ဆိုသည့္အတိုင္း စင္ကာပူနွင့္ရန္ကုန္မွာ အိမ္ဦးနွင့္ႀကမ္းျပင္ျဖစ္ေနျပီး ေန႕တိုင္းသြားျပန္၊ ေစ်း၀ယ္၊ ေဆးကု ေနသူမ်ားနွင့္ အထူးပင္လာေရာက္သူမ်ားျပားလွသည္။ အဲဒီအထဲမွာ အလုပ္အကိုင္ ရွာေဖြ ဖို႕ လာေရာက္ႀကသူလည္းမ်ားျပီး အလုပ္လာရွာသည့္ ကာလမွာစင္ကာပူတြင္ ေနထုိင္လ်က္ရွိေသာ ေဆြမ်ဳိးမ်ားထံလာေရာက္ေနတတ္ႀကပါတယေတာ္ရုံအေရးမႀကီးဟုထင္ရျပီး တကယ္ ဧည့္သည္ေထာင္းလာသည့္အခါတြင္စင္ကာပူတြင္ေနထုိင္သည့္ ျမန္မာမ်ားအတြက္ေတာ့ ၀န္တစ္မ်ဳိး ျဖစ္လာသည္။ ဥပမာအေနနွင့္ျပရလ်င္ ကြၽန္မသူငယ္ခ်င္းလင္မယားနွစ္ ေယာက္၊ နွစ္ေယာက္လံုး အလုပ္လုပ္ႀကေတာ့ ကေလးကို ႀကည့္မဲ့သူမရွိျဖစ္လာေရာ။ အိမ္ေဖၚနဲ စိတ္မခ်တာနဲ ေယာက္ခမ ေတြကို ေခၚထားေရာ။ မိန္းမလုပ္သူကလည္းအားက်မခံသူမိဘကိုတစ္လွည့္ေခၚျပီး ေယာက်ာ္းဘက္က ညီမမ်ား ကလည္း အလုပ္ရွာတာတစ္မ်ဳိး၊ မိန္းမဘက္က ေရွာ့ပင္ထြက္တာတစ္မ်ဳိးနဲ႕ ၊ ႀကာေတာ့ ေဆြမ်ဳိးမ်ားဒဏ္ေႀကာင့္ လူေတြလည္း စိတ္ေတြညစ္လာေတာ့သည္။ ဒီႀကားထဲ ရန္ကုန္တစ္လမ္းထဲေနသူူမ်ားက ခဏအလုပ္ရွာမွာမို႕ လို႕ တည္းခိုပါရေစ၊ နွစ္ပတ္တည္း၊ သံုးပတ္တည္းနွင့္ တစ္လမဆင္း နွစ္လမဆင္းနွင့္ အလုပ္မရသည့္အခါ ျပန္သြား မွသာ သက္ျပင္းေတြအခါခါ ခ်နိုင္ႀကေတာ့သည္။ ဧည့္သည္လာသည္ဆိုေတာ့လည္း ျဖစ္သလို ေကြၽးလို့မရ၊ ေနရာမသိတာေတြလိုက္ျပရ၊ စားေသာက္ဆိုင္မွာ ေကြၽးရသည္နွင့္ ရွိစုမဲ့စုမ်ားလည္းေျပာင္လိုက္လာသည္။
ဒီႀကားထဲျပန္ခါနီးမွာ ဘာလူႀကံဳေပးခ်င္လဲလို႕ မေမးဘဲ ကီလိုေရာင္းစားလိုက္ျပီလို႕ တစ္ခါတည္းအျပတ္ေျပာ လာသည့္ကိုေရြဧည့္သည္မ်ဳိးလည္းႀကံဳရသည္။ အိမ္မွာလာေနတဲ့ခဏကို ဘာလုပ္ေပးရမလဲမေမးဘဲ ၊ ေရခလုပ္၊ မီးခလုပ္မ်ားကို ျဖစ္ကတန္းဆန္း ဖြင့္သြားသည္မ်ားကလည္းအခါခါ။
အလိုက္ကန္းဆံုးမသိတာလား၊ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာလည္း ႀကာေတာ့လည္းကိုယ္တိုင္အားမနာနုိင္ ေတာ့ပါ။ အိမ္ကအခန္းလြတ္တာကို ဘဲခဏခဏ မ်က္ေစာင္းလာထိုးႀကသူမ်ားနွင့္လည္းႀကံဳေတြ႕ရျပီး အိမ္ေထာက္သက္ တစ္နွစ္သက္တမ္းကာလအတြင္း သူ့ဘက္အမ်ဳိး၊ ကိုယ့္အမ်ဳိး၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ခဏခဏ တည္းခိုမွဳနွင့္ အလိုက္မသိဒဏ္မ်ားကိုခံရသည္။ သေဘာထားမႀကီးနုိင္တာမဟုတ္ေပမဲ့ မေျပာျပတတ္တဲ့ အေသးအမႊားေတြက ႀကာေတာ့ လူကို ဖိစီးျပီးရင္း ထပ္ဖိစီးျဖစ္လာေတာ့တယ္။
ဒါေႀကာင့္ ျမန္မာနုိင္ငံနွင့္ေ၀းတဲ့ နုိင္ငံကို ေရာက္ရင္ေတာ့ဒီလိုဧည့္ေထာင္းတဲ့ဒဏ္ကို မခံရေလာက္ဘူးလို႕့ ထင္တာပါဘဲ။
ျမန္မာစကားတစ္ခုေတာင္ရွိတယ္ေလ-- --- တစ္ခါလာေတာ့ေရြဧည့္သည္၊ နွစ္ခါလာေတာ့ ေငြဧည့္သည္၊ သံုးခါလာေတာ့------ဧည့္သည္ ဆိုျပီးေတာ့။




Wednesday, October 22, 2008

ေပ်ာ္ရြႊင္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ႀကာသာပေတးေန႕မ်ား

ရုံးပိတ္ရက္မ်ားျဖစ္ေသာ စေန၊ တနဂၤေႏြ ကို ေမွ်ာ္လင့္သည္မွာ အလုပ္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိေသာ အလုပ္သမား အမ်ားစု၏ ဆႏၵျဖစ္မ်ားျဖစ္ႀကသည္။ တနလာၤေန႕ဆိုလ်င္လူက လမိုင္းမကပ္ဘဲ အလုပ္မလုပ္နုိင္ျဖစ္ေနျပီး ႀကာသပေတးေန႕ေရာက္လ်င္ မနက္ျဖန္တစ္ရက္သာတက္ရမည္ဆိုျပီး ေပွ်ာ္ရြင္ေနမိသည္။

အလုပ္စလုပ္ခါစမွာ သိပ္သတိမထားမိဘဲ လုပ္သက္ႀကာလာသည္နွင့္အမွ် အလုပ္၏ စိတ္ဖိစီးမွဳဒဏ္မ်ား ေႀကာင့္ လူငန္းခြင္မွာ မြန္းက်ပ္မွဳမ်ားကို စေန၊ တနဂၤေႏြေန႕မ်ားနွင့္သာ ေျဖေဖ်ာက္ရပါသည္။ စေန၊ တနဂၤေႏြ ေရာက္ရင္ေတာ့ ကၽြန္မမွာ အိမ္မွာမေနခ်င္ဘဲ တစ္ေနရာရာ သြားလိုက္ရမွ အာသာေျပေပ်ာက္သြားျပီး တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု ၀ယ္လိုက္ရမွ ရင္ေခ်ာင္သြားတတ္သျဖင့္ ခင္ပြန္းလုပ္သူ၏ စေနာက္မွဳကို အျမဲတမ္းခံရ ပါသည္။
ကၽြန္မ၏ ဖခင္က ဆိုလ်င္ ငယ္စဥ္က ကၽြန္မတို႕အား “ မေနနုိင္တိုင္ဖက္ ပိုက္ဆံနွစ္ျပားထြက္ ” လို႕ အျမဲ ေနာက္ေျပာင္တတ္ပါသည္။ စင္ကာပူတြင္ ေခတၱလာေရာက္အလုပ္လုပ္ကိုင္လ်က္ရွိေသာ ကၽြန္မအေနနဲ႕ ကၽြန္းေသးေသးေလးမွာ စေန၊တနဂၤေႏြ ေစ်း၀ယ္စရာမ်ားနွင့္သာ လံုးခ်ာလည္လိုက္ျပီး ႀကာေတာ့လည္း ပ်င္း ေခ်ာက္ေခ်ာက္နွင့္ပင္။

ဒါေပမဲ့ဘာေျပာေျပာ ႀကာသပေတးေန့ ေရာက္ရင္ေတာ့ စေန၊ တနဂၤေႏြေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ေပ်ာ္ရြင္မွဳမ်ားျဖစ္ေပၚလာတာကိုေတာ့ အမ်ားစုက ၀န္ခံ

ဘေလာဂ္အသစ္ေလးေမြးဖြားျခင္း

ကြၽန္မဘေလာဂ္ေတြကို စဖတ္မိတာကေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ေပမဲ့ အႀကိဳက္ဆံုးကေတာ့ ကို အန္ဒီရဲ့ we she me ဘေလာ့ပါဘဲ။ သူေရးထားတဲ့အခ်က္ေတြက ဗဟုသုတျဖစ္ေစတဲ့အျပင္ မိသားစုစံုစံုလင္လင္ပံုကေလး မ်ားကို တင္တဲ့အတြက္ခ်စ္စရာလည္းေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီဘေလာဂ္ကိုဖတ္ျပီးကတည္းက feed roll မွာ တစ္ျခား အႀကံျပဳ ထားတဲ့ ဘေလာ့မ်ားကို ဖတ္မိတဲ့အတြက္ ဘေလာ့ေရးခ်င္စိတ္ေတြေပါက္လာပါတယ္။ ဒါေႀကာင့္ ဒီေန႕ မွ စတင္ ျပီး တစ္ျခားဘေလာ့မ်ားကိုသြားလည္၇င္းကိုယ္လည္းေရးမယ္မွာမို့လို႕ fresher blogger ေလးကြၽန္မကို အားေပး ေစလုိပါေႀကာင္း ေႀကာ္ျငာအပ္ပါတယ္။

ကိုကို(သို႕)ကစ္ကစ္ဆိုေသာေခြကေလး

ကြၽန္မတို႕ အိမ္မွာအရင္ကေခြးတစ္ေကာင္ရွိခဲ့ဘူးပါတယ္။ အေမႊးစုတ္ဖြားေလးနဲ တယ္ရီယာအမ်ဳိးအစား ေလးပါ။ အင္းယားလိတ္မွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကြၽန္မတို့အသိ ဘိုတစ္ေယာက္က သူနုိင္ငံျခားျပန္သြားတဲ့အခါ ေခြးကို မေခၚသြားဘဲ ေဆးထိုုးသတ္ခဲ့မယ္လုပ္လို႕ ကြၽန္မတို႕ ဦးေလးျဖစ္သူက ေမြးစားမယ္ဆိုျပီး အိမ္ကုိ ေခၚလာခဲ့ပါ တယ္။ ေရာက္ခါစက နုိင္ငံျခားသားလက္ထဲမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ ေခြးပီပီ ဘိုလိုေျပာမွ နားလည္ျပီး ကြၽန္မတို႕ ဧည့္ခန္းက ထိုင္ ခံုေတြေပၚတက္ထိုင္တတ္ျပီး ေခြးနံမည္က ကိုကိုျဖစ္ေနလို႕ အေဖ က လံုး၀ႀကည့္လိုမရပါ။ ဘာလို႕လည္း ဆိုေတာ့ အေမကလည္း အေဖ့ကို (ကိုကို) လို့ ေခၚတတ္လို့ ပါဘဲ။ ဒါနဲ့ဘဲ အေဖႀကည္ျဖဴေအာင္ ကစ္ကစ္လို႕ အမည္ေျပာင္း ေပးခဲ့ရပါတယ္။
ထမင္းေကြၽးရင္လည္းမစားဘဲ အသားမ်ားနဲ႕ အရုိးကိုသာတြင္တြင္စားသံုးေသာ ကစ္ကစ္ခမ်ာ ကြၽန္မတို ျမန္မာ အိမ္ကို ေရာက္လာျပီးအေနႀကာေတာ့ ငပိရည္ကိုပါမက်န္တြယ္ေတာ့သည္။ ေခြးလူပ်ုိႀကီးျဖစ္ေနျပီး မည္သည့္ ေခြးမနွင့္မွ သားစပ္လို မရေအာင္ကစ္ကစ္က လူပ်ဳိသုိးႀကီးျဖစ္ပါသည္။ တစ္ခါက ကြၽန္မတို့ နွင့္တစ္လမ္းေက်ာ္မွ ေခြးမနွင့္စပ္ေပးရန္ ေခြးမပိုင္ရွင္က ကမ္းလွမ္းလာေတာ့ ေခြးေပါက္ေလးမ်ားကို လိုခ်င္လာသူပီပီ အားရ၀မ္းသာ လက္ခံခဲ့ရာ တယ္ရီယာေခြးမမွာ ဖဲျပားေခါင္းစည္းခ်ည္ျပီး ေပါက္ခ်လာပါေတာ့သည္။ ေခြးမကို ကစ္ကစ္ထားရာ ေပၚတီကိုထဲတြင္အတူထည့္ထားျပီး ကြၽန္မတို႕ ကေလးတစ္သိုက္ကေတာ့ တံခါးႀကားမွ ေခ်ာင္းေျမာင္းႀကည့္ ႀကပါေတာ့သည္။ ကစ္ကစ္ဘာလုပ္မလဲေပါ့။ ေခြးလူပ်ဳိႀကီးကစ္ကစ္ခမ်ာ တစ္အီအီနွင့္ ေခြးမမွာ ႀကာေတာ့ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘဲ ကစ္ကစ္ကိုယ္ေပၚက အေမႊးေတြကို ဆဲြကုတ္ပစ္သျဖင့္ ကြၽန္မတို႕မွာ စိတ္နာနာနွင့္ ေခြးမကို ျပန္ပို႕လုိက္ရေတာ့သည္ေပါ့။ ေခြးစပ္ပဲြကဘယ္ေတာ့မွ မေအာင္ျမင္ပါ။ ကစ္ကစ္လည္းလူပ်ဳိသိုးႀကီးဘ၀နင့္ ပင္ အရုိးထုတ္ေတာ့မည္ေပါ့။ ထူးဆန္းသည္မွာကစ္ကစ္သည္ ေႀကာင္မ်ားအားအလြန္ခ်စ္ျပီး လက္ပြန္းတစ္တီး ေနတတ္ျခင္းပင္။ ကြၽန္မတို႕အိမ္က ေႀကာင္မႀကီးက ကေလးေမြးေသာအခါ ကစ္ကစ္နားမွာသြားေမြးပါသည္။ နံနက္လင္းေတာ့ ေႀကာင္မႀကီးနွင့္ေႀကာင္းသားကေလးမ်ားက ကစ္ကစ္နေဘးတြင္အိပ္ေပ်ာ္ေနသည့္အတြက္ ကြၽန္မတို႕မွာကစ္ကစ္က ေလးမ်ားကို ကိုက္မိမည္ဆိုးတာေႀကာင့္ ေႀကာင္မႀကီးမရွိသည့္ ေန႕လည္ခ်ိန္တြင္ ေႀကာင္သားေပါက္မ်ားကို ေနရာေျပာင္းထားလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကစ္ကစ္ခမ်ာေႀကာင္ကေလးမ်ားကို ခ်စ္လြန္းေတာ့ ကြၽန္မတို့ တံခါးဖြင့္ထားမိတဲ့တစ္ေန႕႕မွာဘဲ ေႀကာင္သားေလးမ်ားကို ျပန္လည္ခ်ီေရြ႕ရာမွာ ေႀကာင္ကေလးမ်ားေသဆံုးကုန္ပါတယ္။

တိုတိုေျပာရရင္ေတာ့ ကစ္ကစ္ခမ်ာလူပ်ဳိႀကီးဘ၀နဲ႕ အရုိိးထုတ္သြားျပီး သူဆံုးသြားတဲ့ေန႕မွာ ေခြးခ်စ္တဲ့ ကြၽန္မ ညီမမွာ ငိုလို့မဆံုးပါ။ ကြၽန္မကေတာ့ ေခြးမခ်စ္တတ္ေပမဲ့ အေနႀကာတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြေႀကာင့္ စိတ္မေကာင္း အေတာ္ျဖစ္မိပါတယ္။ အခုထက္ထိ ေတာ့ ကြၽန္မတို႕ ရဲ့ ရန္ကုန္အိမ္က ပထမဆံုးနဲ႕ ေနာက္ဆံုးေမြးထားခဲ့တဲ့ ေခြးကေလးကစ္ကစ္ကို တိုက္ဆိုင္မွဳရွိတိုင္းသတိရေနပါတယ္။