ကိုကို(သို႕)ကစ္ကစ္ဆိုေသာေခြကေလး
ကြၽန္မတို႕ အိမ္မွာအရင္ကေခြးတစ္ေကာင္ရွိခဲ့ဘူးပါတယ္။ အေမႊးစုတ္ဖြားေလးနဲ တယ္ရီယာအမ်ဳိးအစား ေလးပါ။ အင္းယားလိတ္မွာ အလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကြၽန္မတို့အသိ ဘိုတစ္ေယာက္က သူနုိင္ငံျခားျပန္သြားတဲ့အခါ ေခြးကို မေခၚသြားဘဲ ေဆးထိုုးသတ္ခဲ့မယ္လုပ္လို႕ ကြၽန္မတို႕ ဦးေလးျဖစ္သူက ေမြးစားမယ္ဆိုျပီး အိမ္ကုိ ေခၚလာခဲ့ပါ တယ္။ ေရာက္ခါစက နုိင္ငံျခားသားလက္ထဲမွာ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ့ ေခြးပီပီ ဘိုလိုေျပာမွ နားလည္ျပီး ကြၽန္မတို႕ ဧည့္ခန္းက ထိုင္ ခံုေတြေပၚတက္ထိုင္တတ္ျပီး ေခြးနံမည္က ကိုကိုျဖစ္ေနလို႕ အေဖ က လံုး၀ႀကည့္လိုမရပါ။ ဘာလို႕လည္း ဆိုေတာ့ အေမကလည္း အေဖ့ကို (ကိုကို) လို့ ေခၚတတ္လို့ ပါဘဲ။ ဒါနဲ့ဘဲ အေဖႀကည္ျဖဴေအာင္ ကစ္ကစ္လို႕ အမည္ေျပာင္း ေပးခဲ့ရပါတယ္။
ထမင္းေကြၽးရင္လည္းမစားဘဲ အသားမ်ားနဲ႕ အရုိးကိုသာတြင္တြင္စားသံုးေသာ ကစ္ကစ္ခမ်ာ ကြၽန္မတို ျမန္မာ အိမ္ကို ေရာက္လာျပီးအေနႀကာေတာ့ ငပိရည္ကိုပါမက်န္တြယ္ေတာ့သည္။ ေခြးလူပ်ုိႀကီးျဖစ္ေနျပီး မည္သည့္ ေခြးမနွင့္မွ သားစပ္လို မရေအာင္ကစ္ကစ္က လူပ်ဳိသုိးႀကီးျဖစ္ပါသည္။ တစ္ခါက ကြၽန္မတို့ နွင့္တစ္လမ္းေက်ာ္မွ ေခြးမနွင့္စပ္ေပးရန္ ေခြးမပိုင္ရွင္က ကမ္းလွမ္းလာေတာ့ ေခြးေပါက္ေလးမ်ားကို လိုခ်င္လာသူပီပီ အားရ၀မ္းသာ လက္ခံခဲ့ရာ တယ္ရီယာေခြးမမွာ ဖဲျပားေခါင္းစည္းခ်ည္ျပီး ေပါက္ခ်လာပါေတာ့သည္။ ေခြးမကို ကစ္ကစ္ထားရာ ေပၚတီကိုထဲတြင္အတူထည့္ထားျပီး ကြၽန္မတို႕ ကေလးတစ္သိုက္ကေတာ့ တံခါးႀကားမွ ေခ်ာင္းေျမာင္းႀကည့္ ႀကပါေတာ့သည္။ ကစ္ကစ္ဘာလုပ္မလဲေပါ့။ ေခြးလူပ်ဳိႀကီးကစ္ကစ္ခမ်ာ တစ္အီအီနွင့္ ေခြးမမွာ ႀကာေတာ့ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘဲ ကစ္ကစ္ကိုယ္ေပၚက အေမႊးေတြကို ဆဲြကုတ္ပစ္သျဖင့္ ကြၽန္မတို႕မွာ စိတ္နာနာနွင့္ ေခြးမကို ျပန္ပို႕လုိက္ရေတာ့သည္ေပါ့။ ေခြးစပ္ပဲြကဘယ္ေတာ့မွ မေအာင္ျမင္ပါ။ ကစ္ကစ္လည္းလူပ်ဳိသိုးႀကီးဘ၀နင့္ ပင္ အရုိးထုတ္ေတာ့မည္ေပါ့။ ထူးဆန္းသည္မွာကစ္ကစ္သည္ ေႀကာင္မ်ားအားအလြန္ခ်စ္ျပီး လက္ပြန္းတစ္တီး ေနတတ္ျခင္းပင္။ ကြၽန္မတို႕အိမ္က ေႀကာင္မႀကီးက ကေလးေမြးေသာအခါ ကစ္ကစ္နားမွာသြားေမြးပါသည္။ နံနက္လင္းေတာ့ ေႀကာင္မႀကီးနွင့္ေႀကာင္းသားကေလးမ်ားက ကစ္ကစ္နေဘးတြင္အိပ္ေပ်ာ္ေနသည့္အတြက္ ကြၽန္မတို႕မွာကစ္ကစ္က ေလးမ်ားကို ကိုက္မိမည္ဆိုးတာေႀကာင့္ ေႀကာင္မႀကီးမရွိသည့္ ေန႕လည္ခ်ိန္တြင္ ေႀကာင္သားေပါက္မ်ားကို ေနရာေျပာင္းထားလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကစ္ကစ္ခမ်ာေႀကာင္ကေလးမ်ားကို ခ်စ္လြန္းေတာ့ ကြၽန္မတို့ တံခါးဖြင့္ထားမိတဲ့တစ္ေန႕႕မွာဘဲ ေႀကာင္သားေလးမ်ားကို ျပန္လည္ခ်ီေရြ႕ရာမွာ ေႀကာင္ကေလးမ်ားေသဆံုးကုန္ပါတယ္။
တိုတိုေျပာရရင္ေတာ့ ကစ္ကစ္ခမ်ာလူပ်ဳိႀကီးဘ၀နဲ႕ အရုိိးထုတ္သြားျပီး သူဆံုးသြားတဲ့ေန႕မွာ ေခြးခ်စ္တဲ့ ကြၽန္မ ညီမမွာ ငိုလို့မဆံုးပါ။ ကြၽန္မကေတာ့ ေခြးမခ်စ္တတ္ေပမဲ့ အေနႀကာတဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြေႀကာင့္ စိတ္မေကာင္း အေတာ္ျဖစ္မိပါတယ္။ အခုထက္ထိ ေတာ့ ကြၽန္မတို႕ ရဲ့ ရန္ကုန္အိမ္က ပထမဆံုးနဲ႕ ေနာက္ဆံုးေမြးထားခဲ့တဲ့ ေခြးကေလးကစ္ကစ္ကို တိုက္ဆိုင္မွဳရွိတိုင္းသတိရေနပါတယ္။

0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home